PartnerForLife
Wybierz stronę
Partner w wieku ojcaPorady nasze

Ona, dwudziestolatka, roześmiana, pachnąca młodością i naturalnością, On – stonowany, elegancki, sporo po czterdziestce. Idąc ulicą trzymają się za ręce, on spogląda na nią, ona uśmiecha się do niego, wyglądają na szczęśliwych....Ale czy naprawdę są? Co skłoniło ich do tego, żeby być razem? Czy możliwa jest miłość pomimo dużej różnicy wieku?
Odpowiadając na te pytania należy rozważyć kilka ważnych kwestii. Po pierwsze wyjaśnijmy sobie, dlaczego ludzie w ogóle się ze sobą wiążą, co wpływa na nasz wybór partnera?
Człowiek jest istotą stadną, w swoim życia szuka zaspokojenia różnorodnych potrzeb, zarówno tych podstawowych, jak i wyższych, do których należą przyjaźń, miłość, potrzeba bezpieczeństwa i bliskości z drugim człowiekiem. Wybierając partnera szukamy osoby, którą nie tylko pokochamy, ale z którą będziemy mogli porozumieć się na różnych płaszczyznach związku. Na miłość składa się wiele składników m.in.: więź emocjonalna, przyjaźń, zaufanie, bliskość fizyczna.
Dawniej młodzi ludzie nie mieli dużego wpływu na wybór partnera życiowego, ponieważ to nie oni decydowali o wyborze swojego przyszłego małżonka. Decyzję tę najczęściej podejmowali za nich rodzice lub opiekunowie, kierując się względami finansowymi lub odpowiednimi konwenansami społecznymi. Panowało przekonanie, że mąż powinien być dużo starszy od żony, więc małżeństwa młodych kobiet ze starszymi mężczyznami nikogo nie dziwiły i były wręcz standardem. Przypomnijmy sobie związek Barbary i Bogumiła z „Nocy i Dni”, czy też Basi i Michała z „Pana Wołodyjowskiego”. Starszy partner zapewniał kobiecie lepszą przyszłość, dobra finansowe, pozycję społeczną, natomiast kobieta stanowiła „ozdobę” mężczyzny, dawała mu swoją młodość i wdzięk. Z biegiem czasu proces wyboru partnera uległ stopniowej ewolucji. Zmiana ta miała związek z emancypacją kobiet, które rozpoczęły walkę o swoje prawa i pozycję w życiu zawodowym i społecznym. Kobiety zaczęły domagać się równego traktowania, a co się z tym wiąże pragnęły same wybierać i decydować o swoim życiu we wszystkich jego aspektach, także w sprawie wyboru partnera życiowego. Można więc powiedzieć, że owa ewolucja ma pośrednio związek z postępem cywilizacyjnym, urbanizacją społeczeństwa oraz zmieniającymi się trendami kulturowymi. Kobiety nabyły więcej praw i możliwości działania, w efekcie czego decyzja o wyborze męża przeszła powoli z rąk rodziców w ich własne.
Dzisiaj sami jesteśmy odpowiedzialni za wybór kogoś, z kim chcemy spędzić resztę życia. Zwracamy uwagę nie tylko na atrakcyjność fizyczną, ale i na cechy osobowości drugiej połówki. Tutaj widoczna jest różnica pomiędzy kobietą i mężczyzną. Dla mężczyzn głównym kryterium wyboru partnerki życiowej jest jej atrakcyjność fizyczna, co związane jest z biologicznym pragnieniem przedłużenia gatunku. Natomiast kobiety szukają partnera opiekuńczego, zaradnego, samodzielnego, który zapewni im bezpieczną i stabilną przyszłość, mniejszą uwagę zwracają natomiast na wygląd fizyczny (choć nie jest on dla nich obojętny).
W większości wybieramy małżonka w zbliżonym wieku, co stanowi pewną sankcję obyczajową, związaną z istniejącym wzorcem rodziny i związków. Przez wiele pokoleń funkcjonował tradycyjny model małżeństwa, w którym mężczyzna zajmował się utrzymaniem bliskich, natomiast kobieta opiekowała się domem i dziećmi - wtedy też zazwyczaj mężczyzna był dużo starszy od swojej towarzyszki życia. Obecnie obserwuje się wzrost zainteresowania partnerskim modelem rodziny, który ustąpił miejsca wzorcom z przeszłości. Wpływ na to w znacznym stopniu miał wzrost dostępu do edukacji i związany z tym wzrost aspiracji zawodowych kobiet, zmiana systemu społeczno- demograficznego, która wiązała się ze wzrostem migracji ludności do miast, a także rozpowszechnienie dostępu do kultury, rozwój mediów oraz wzrost liczby związków nieformalnych. Powyższe zmiany spowodowały, że w doborze partnerów funkcjonuje dzisiaj niepisana zasada - para powinna być w zbliżonym wieku. Z tego względu, mimo wzrastającej tolerancji społecznej, związek młodej kobiety ze starszym mężczyzną wzbudza spore zainteresowanie i prowokuje komentarze.
Na przekór temu, coraz częściej spotyka się pary mocno zróżnicowane pod względem wieku. Temat ten wielokrotnie poruszany jest na forach internetowych. W mediach śledzimy losy sławnych par polskiego i zagranicznego show-biznesu, u których wiek metrykalny oddziela co najmniej jedno pokolenie.
Dlaczego obie strony decydują się na taki związek? Co każda z nich zyskuje? Relacja ludzi, których dzieli spora różnica wieku jest trudniejszy niż związek rówieśników, nie znaczy to jednak, że jest to związek gorszy. Przede wszystkim partnerów dzielą różnice związane z przynależnością do dwóch różnych pokoleń, różnice w światopoglądzie oraz odmienne doświadczenia życiowe. Młoda dziewczyna wiążąca się ze starszym mężczyzną najczęściej widzi w nim „mentora”, nauczyciela, mistrza, który wprowadza ją w dorosłe życie. Starszy partner często jest dla niej autorytetem, na którym się wzoruje. Z psychologicznego punktu widzenia przyczyną wiązania się młodej kobiety ze starszym od niej mężczyzną mogą być również nieprawidłowe relacje z ojcem, których kobieta szuka później u partnera. W takim przypadku oczekuje ona od mężczyzny przede wszystkim ojcowskiego ciepła, którego mogła nie zaznać w domu rodzinnym.
Z jakich powodów na takie związki decydują się panowie? Mężczyzna łącząc się z młodszą partnerką często udowadnia swoją atrakcyjność, szuka sposobu na „odjęcie” sobie lat. Zjawisko to szczególnie nasila się u mężczyzn w wieku 40-50 lat, kiedy to wkraczają w tzw. kryzys wieku średniego. W tym czasie mężczyzna przeżywa lęk przed starzeniem się, spadkiem atrakcyjności fizycznej i seksualnej, może odczuwać pustkę w swoim życiu, poczucie nie zrealizowania się zarówno w życiu zawodowym jak i prywatnym. Szukając recepty na powyższe dolegliwości nierzadko związuje się z młodą kobietą, w której ramionach odkrywa sposób na oszukanie upływającego czasu. Kieruje nim przekonanie, że wiążąc się z młodszą partnerką, sam stanie się młodszy.
Czym jeszcze mogą kierować się partnerzy wybierając na swojego towarzysza życia osobę dużo od nich starszą/młodszą? Młoda kobieta często szuka poczucia stabilizacji, spokojnego życia, bezpieczeństwa. Może to także wynikać częściowo z różnic biologicznych pomiędzy kobietą a mężczyzną. Kobiety szybciej dojrzewają emocjonalnie, zatem kiedy dziewczyna ma dwadzieścia lat, jej rówieśnik może wydawać się niewystarczająco dojrzały. Starszy o co najmniej kilkanaście lat partner okazuje się idealnym kandydatem na budowanie stabilnego związku. Mężczyzna wnosi tak ważne dla kobiety doświadczenie życiowe, dając jej poczucie bezpieczeństwa. Często jest to mężczyzna, który ma już za sobą małżeństwo, więc budując następny związek unika błędów, które popełniał w przeszłości. Kobieta oferuje dojrzałemu partnerowi swoją witalność, świeżość, młodzieńczy wdzięk, pogodę ducha i urok. Mężczyzna będąc u boku młodej partnerki zyskuje dowartościowanie, pewność siebie, radość życia. W tym względzie te dwa bieguny, jakie stanowią mężczyzna i kobieta, znakomicie się uzupełniają, tworząc fundamenty do powstania udanego duetu.
Jakie są wady takich związków? Po pierwsze partnerzy znajdują się na innym etapie życia, co wiąże się z różnymi oczekiwaniami, potrzebami i dążeniami. Ona jest jeszcze w okresie młodzieńczym, dopiero wkracza w wiek dorosły; on już w pełni w nim tkwi, zna jego mocne i słabe strony. Dzieli ich różnica poglądów, zainteresowań, kręgów towarzyskich, a także reakcji na sprawy życia codziennego, które z racji różnicy wieku mogą być dla każdej ze stron mniej lub bardziej ważne. Po drugie człowiek w wieku średnim ma już za sobą spory etap dorosłego życia, ma wyrobiony światopogląd oraz utrwalone pewne zachowania i nawyki, które mogą powodować trudności w elastycznym dopasowaniu się do partnerki, braku chęci do kompromisów, itp..Mężczyzna wnosi do związku pewien „bagaż”, który kobieta nie zawsze potrafi zaakceptować.
Warto także zwrócić uwagę na kwestię starzenia się - kiedy on wkroczy w wiek podeszły, ona dopiero znajdzie się w punkcie, w którym on znajduje się teraz. Ona będąc w wieku średnim będzie miała inne pragnienia i oczekiwania niż on, wkraczający w etap starości. W tym momencie mogą pojawić się problemy w sferze seksualnej, które także wiążą się ze znaczną różnicą wieku. Kiedy dojrzała kobieta będzie w rozkwicie swojej seksualności, u starzejącego się mężczyzny sfera ta ulegnie znacznemu osłabieniu.
Po trzecie należy poruszyć problem wychowania dzieci w takich związkach. Pośrednio wynika on z tzw. zegara biologicznego. Starsza strona - w tym wypadku mężczyzna, może szybciej dążyć do tego, by zostać ojcem, młodziutka kobieta nie zawsze jest już gotowa na wejście w rolę matki. A co wtedy, kiedy pojawi się dziecko? Z racji wieku i sił witalnych kobiety, ciężar wychowania potomka w takim związku często spoczywa na niej. Dojrzały mężczyzna po ciężkim dniu pracy może nie mieć już siły i cierpliwości, które miał w wieku dwudziestu czy trzydziestu lat. Pozytywną stroną wychowywania dzieci w takich związkach jest dojrzałość i pewna mądrość życiowa starszego rodzica. Często bywa tak, że mężczyzna ma już doświadczenie w wychowaniu własnych dzieci, dzięki któremu może nie dopuścić do błędów, które kiedyś popełnił. Plusem takiego układu jest także (zazwyczaj) dobra sytuacja finansowa dojrzałego mężczyzny, co pozwala kobiecie skupić się na macierzyństwie i wychowaniu dziecka. Stabilność finansowa powoduje, że kobieta nie musi martwić się o pracę, czy zagrożenie zwolnienia po powrocie z urlopu macierzyńskiego. Przeciwieństwem powyższego są związki rówieśnicze, w których młodzi rodzice są na „dorobku” i zaczynają budować swoją karierę zawodową. Reasumując - kobieta będąca w związku ze starszym partnerem, może dać sobie czas na wychowanie dziecka i nie obawiać się, że jeśli pozostanie w domu, sytuacja finansowa rodziny ulegnie znacznemu pogorszeniu.
Czy więc takie związki mają szanse? Nieważne, czy jest to relacja z równolatkiem czy z osobą starszą o wiele lat, ważne jest to, czym kierujemy się wiążąc się z danym partnerem. Problemy, które mogą pojawić się w związku ze starszą osobą, mogą także wystąpić w relacji z partnerem w zbliżonym wieku. Tylko od nas samych zależy, czy będziemy chcieli je pokonać i iść razem przez życie.
Czy na pewno wiek metrykalny odgrywa tak duże znaczenie? Podobno mamy tyle lat, na ile się czujemy, a miłość jest tą sferą życia, która może pojawić się na każdym jego etapie. Duża różnica wieku może spowodować, że związek będzie stawiał przed nami więcej wyzwań, jednak zaakceptowanie swoich odmiennych potrzeb daje szansę na jego rozwój i szczęście we dwoje.
Musimy jednak pamiętać, że decydując się na taki związek trzeba być świadomym pewnych problemów, które możemy napotkać we wspólnym życiu. Z drugiej strony powinniśmy docenić jego zalety i cieszyć się z przywilejów, które są właśnie dla takiego związku typowe.
![]() | Aneta Kozińska |
Pozostałe porady:
![]() | Seks na pierwszej randce |
![]() | Skuteczna komunikacja w związku |
![]() | Kto wpływa na nasz związek? |
![]() | Jak się kłócić? |
![]() | Mieszkać przed ślubem razem czy nie? |
![]() | Partnerstwo czy tradycyjny damsko – męski podział ról w związku? |
![]() | Intercyza – rozsądek czy brak zaufania? |
![]() | Zazdrość – zdrowa emocja czy niszcząca obsesja? |
![]() | Kompromisy w związku – zwycięstwo czy przegrana? |
![]() | Potrzeba bliskości a potrzeba wolności w związku |
![]() | Poszukiwanie partnera przez internet |
![]() | Fotografie w sieci |
![]() | Pierwszy e-mail |
![]() | Korespondencja w sieci |
![]() | Pierwsze wrażenie |
![]() | Rozmowy na pierwszej randce |
![]() | Związki na odległość |
![]() | My i nasze dzieciaki |





















