PartnerForLife
Wybierz stronę
Bon ton – lamus, moda czy sposób na życie?Miłosny savoir-vivre
„Można mieć szerokie znajomości, można zgromadzić wiele cennych dyplomów, zwiedzić cały świat, a być wciąż anonimowym podróżnym, jeśli w bagażu nie znajdzie się jedyny paszport, otwierający wszystkie granice i serca – sztuka savoir-vivre’u”.
Baronowa Nadine de Rothschild
Większość ludzi żyje we wspólnocie i bez wzajemnego poszanowania się, życie byłoby z pewnością przykre i dużo trudniejsze.
Czy jednak w dzisiejszych czasach, na początku XXI wieku potrzebny nam jest kodeks dobrych manier? Czy jako ludzie wolni, żyjący w demokratycznym państwie nie mamy prawa zachowywać się tak jak chcemy i uważamy za właściwe, oczywiście pod warunkiem, że nikomu nie wyrządzamy krzywdy?
Bon ton ma swoje źródło w ogólnie przyjętych obyczajach i tradycjach i stanowi składową część kultury ogólnoludzkiej. Jest on zewnętrznym odbiciem zasad moralnych i obyczajowych, a przede wszystkim charakteru i osobistej kultury człowieka.
Choć sztywne normy mogą wydawać się nam krepujące, w rzeczywistości czynią życie przyjemnym i harmonijnym, a znajomość form towarzyskich jest gwarancją dobrego zachowania i czyni nas pewniejszymi w wielu dziedzinach życia.
Formy towarzyskie ulegają pewnym przeobrażeniom pod wpływem zmian zachodzących w świecie, nowych upodobań, mody, czy postępu w różnych dziedzinach życia. Jednak mimo tego, że każde nowe pokolenie tworzy własny kodeks dobrych manier, większość z nich pozostaje niezmieniona od kilku pokoleń. Mimo, iż normy nie są sztywne i możemy je przystosowywać bądź unowocześniać, podstawowe zasady kultury towarzyskiej, oparte na szacunku do drugiego człowieka pozostają niezmienne.
Amerykanizacja obyczajów, moda na luz, brak zasad, żucie gumy, ręce w kieszeniach i nonszalancki sposób siedzenia okazało się jedynie przejściową modą.
W ostatnich latach, w wielu krajach nastąpił renesans manier prawie arystokratycznych. W elitarnych prywatnych szkołach obowiązuje nie tylko żelazna dyscyplina, mundurki i szacunek do nauczycieli, ale zasady bon-tonu należą do stałego programu edukacyjnego. Bogate, amerykańskie rodziny coraz częściej zatrudniają do wychowywania dzieci Europejczyków, w nadziei na naukę bon-tonu i tradycji. W niektórych krajach ( na przykład Szwecji) po kilkudziesięciu latach „tykania się” wraca zwyczaj zwracania się do obcych per pan, pani. W Niemczech przed kilkoma laty Bundestag wydał specjalne rozporządzanie zabraniające przychodzenia posłom na obrady w tenisówkach czy t-shirtach. W większości krajów podręczniki i kursy etykiety przeżywają prawdziwy renesans, a wśród nowobogackich elit modna jest znajomość dworskiego savoir-vivre.
Również sukces w miłości to nie tylko sprawa losu.
Pełne kultury zachowanie czyni nas pewniejszymi i atrakcyjniejszymi oraz sprawia, że związek między kobietą i mężczyzną stoi na wyjątkowo mocnych fundamentach. W kontaktach z ludźmi, a w szczególności z płcią przeciwną kierujemy się najpierw wyglądem zewnętrznym oraz manierami - bliższe poznanie się wymaga czasu. Aby zasłużyć na określenie „prawdziwy dżentelmen” czy „kobieta z klasą” musimy opanować koniecznie kodeks dobrych manier. Jakie kwiaty kupić kobiecie? Czy pocałunek w rękę to przeżytek? Jak zachować się podczas randki w teatrze? Nasze zachowanie i nasze maniery kształtują nasz wizerunek w oczach płci przeciwnej, są przejawem naszego starania i szacunku oraz jednoznacznym dowodem tego, że zależy nam na drugiej osobie.
Na szczęście każdy może być eleganckim człowiekiem i znawcą dobrych manier – savoir- vivre można się nauczyć. Tylko od nas zależy czy na płeć przeciwna będziemy oddziaływać negatywnie czy pozytywnie. Szkoda by było gdybyśmy zaprzepaścili własne, pozytywne cechy wskutek niewłaściwego zachowania i nie odnieśli sukcesu w miłości tylko dlatego, że nie potrafimy dostosować się do ogólnie przyjętych norm.
Choć w naszych czasach akceptowanych jest wiele form zachowań, popełniona gafa może mocno zaważyć na naszym wizerunku.
Nie wszyscy musimy wiedzieć jak je się homara oraz co oznacza cravate noire czy skrót R.S.V.P. Najważniejsze jest to, aby znać podstawowe zasady savoir-vivre i aby szacunek oraz uprzejmość względem drugiego człowieka stały się naszą drugą naturą, a nie sposobem na wielkie wyjście.
Jeśli jakaś sytuacja jest dla nas nowa i nie jesteśmy pewni jak się zachować, powinniśmy zachowywać się naturalnie, ale jakby z dystansem i pozostać nieco „z tyłu”. Lepiej skupić się na obserwowaniu innych i zrezygnować z ambicji zostania gwiazdą towarzystwa.
Nawet wielcy znawcy savoir-vivre mogą czasem popełnić jakieś faux paux. Całe szczęście wzrasta tolerancja i wyrozumiałość wobec innych zachowań i jeśli tylko pozostaniemy uprzejmi, naruszenie drobnych szczegółów obowiązującej etykiety nie będzie rażącą gafą.
 | Felix Franz Sierek |
 | Kurtyna w górę |
 | Mowa kwiatów |
 | Telefon i telefonowanie |